بیست و نه سال پیش بود که یک شب دیدُم یکی توی خیابون داد مِزنه : عکس اقای خمینی توی ماهه … اّی مردم عکس اقای خمینی توی ماهه ! همچی جیغ میکیشید که مُگفتی دِرَن خا… هاشه میکیشن ! مردم از خانه ها ریختن بیرون همه به ماه نگاه مِکردَن ! یک عده رفته بودن رو پشت بومبا ماه ره نگاه مِکردَن …ولوله ای رفته بود !
ای ننه بزرگ ما رفته بود رو پشت بوم با موشت مِزَد به سینَش مُگفت : ای اِلهی قربونت برُم اقای خمینی چره رفتی تو ماه اقاجان …. تو خودت که ماهی ! ای اِلهی پیشمرگت برم اقا جان ! نِگا چقد اقای خمینی نورانیه ننه ! ای اِلهی تصدقت برم !
بقیه هم مُگفتن : ها راست مِگه … هُونا … هُونا … مُو دیدُم ! یَره چی باحال ! هونا او دِماغش ! … هونا او ریشاش ! …. هونا او چشماش ! مو هر چی نگا کِردُم دیدم هیچی نمیبینم …گفتم : مو که نمیبینم ! یکدفه همه گفتن مگه کوری ؟ برو خدا شفات بده الهی هونا …چشمای کورته خوب واکن ! خوب راستش مویَم بره که بهم نِگن کور گفتم : ها…ها دیدم … هونا او عمامَشه … یَره چی قِشنگ … قدرت خداره بگردُم ! فقط بابا جانم امد یک نگاهی به ماه و یک نگاه عاقل اندر کسخلی به ما کرد گفت : خمینی کوجا بوده … برن ردهِ کارتا مسخره شه در اوردن !
حالا که فکرشه مُکنُم میبینُم خیلی کُسخل بودِم اوموقع ها ! به یک اّن تو کل ایران اّقای خمینی ره بردَن تو ماه ! البت الانَم زیاد عاقل نیستِم ها …. !
